مرج

...در اينكه زردشت پيامبر در ناحيه ميمند و كوه استا ( اوستا ) آمده است ترديدي وجود ندارد زيرا روايات با نشانه ها توازن دارند ،

بنا به نگارش" آقاي دكتر آشتياني" و بررسي هاي باستان شناس بزرگ" آقاي پروفسور ديتريش هوف"ايراني نژاد مقيم آلمان و استاد بزرگوار" آقاي سهراب كلانتري" ... و همچنين بررسي و پژوهشگريهاي 4 نفر از استادان دانشگاه تهران (در 40 سال پيش ) ...همه  با هم توازن دارند... و به اثبات مي رساند كه :

اشو زردشت پس از آنكه خودش را ناچار مي داند از بلخ كه پايتخت ايران آن روزگار بوده شبانه به ناحيه باختر ايران در كوههاي باختري ( ناحيه كوهساران گرداگرد ميمند ) با گروهي از ياران و پيروان خود ش پناهنده شود ، بوسيله  مردمان ميمند آن دوران در كوه استا ( اوستا ) از وي پاسداري شده و برايش نيايشگاه  و سنگر و نگهباني تهيه مي شود .

سنگرهاي تراشيده شده در دو گوشه( که هنوز باقی اند ) برهان پناهندگي وي در كوه اوستا مي باشد ...

 و گروهي ديگر از پاسداران اشو زردشت بر بالاي دژ مزاجي ديگري كه در خاور معابد است و به نام "دژ مورد كهن" و به زبان امروزي "قلعه كمر مرج "از آن ياد مي شود گرداگرد خاوري نيايشگاه را پاسداري مي داده اند

و از ناحيه باختري و جنوبي كوه استا دژهاي "پدنو"  در نزديك چشمه نوكن ( نوكند ) ميمند و دژ "هيلو "در نزديك "رودخانه درتك پيش استا " چهار دور آسايشگاه و پناهگاه اين پيام آور آسماني در برابر يورش تورانيان به ايران زمين براي نابودي اين وخشور آسماني و آيين يكتا پرستي بوده

و آثار و نشانه هايي از آمدن سپاهيان توراني در ناحيه ميمند و شهربابك می باشد كه هنوز سنگر بندي هاي آنان در كوههاي بين دهيج ( دهج ) و خور ( خبر ) به نام كوه توران و گردنه توران شهرت دارند .

و همچنين نام 3 نفر از نوابان و جانشينان اشو زردشت به نامهاي ماشيدر ، ناشيدر و سرشالي _ كه نامهاي آنها بر دره هاي كوه اوستا و "دهكده سرشستان" _ موجود ، مشهود و پر آوازه است.

…  چو خواهي ز زردشت با عز و جاه               بداني كجايش بود جايگاه

گواهي دهد كوه استا چنين                          كه زردشت مي بوده در اين زمين

زماني در اينجا بياسوده است                        كه اين نقطه از فارس مي بوده است

همين غار مصنوعي و معبدش                       گواه است اينجا بده مقصدش

به ايران زمين نيست كوهي دگر                     كه نام اوستاش باشد به سر

اوستا مخفف به استا شود                           در اين عصر معروفش استا بود

چنين نام باقي بماند از قديم                         به اين معبد و قله بس عظيم

.... ز دوران زردشت يكتا پرست                     حقايق در اين كوه آيد به دست

اوستا در اين كوه بر وي رسيد                       به وخشو ورش داد ايزد نويد

... كسي گوش باطن به معبد نهد                  نداي اوستا در آن بشنود

...

" منبع : بابک نامه ، نوشته و سروده آقای عباس فارسی نژاد مرج "

آقای ابراهیم شفیعی ( ابراهیم محمد علی محمد علیرضا )

که تعداد زیاد از عکسهای منطقه پاقلعه را ـ به امانت ـ در اختیار م قرار دادند کمال تشکر را دارم . 

 ولی متاسفانه به علت کمی فضا  نمی توانم آنها را در وبلاگ قرار دهم .

 اگر کسی تمایلی به داشتن عکسها دارد  ،  آدرس ایمیش را ـ در قسمت نظر خواهی ـ بدهد تا برایش بفرستم  .

" قلعه کمر مرج " یکی از آثار برجسته تاریخی شهرستان شهربابک می باشد که قدمت آن ( طبق بررسی های دکتر دیتریش هوف آلمانی ) به زمان انسانهای نخستین بر می گردد.

این قلعه در ادوار مختلف مرکز حکومت منطقه به حساب می آمده است ، و در قرون گذشته مرکز خوانین بوده و به همین علت روستاهای اطراف آن را پاقلعه نامیده اند.

لذا تمام روستاهای اطراف قلعه کمر در محدوده منطقه پاقلعه قرار دارند و روستایی به نام پاقلعه وجود خارجی ندارد و لازم به ذکر است که روستایی که در حال حاضر ( به غلط ) بدین نام خوانده می شود  در واقع همان روستای " افکوس " است .

و اما دلیل اینکه این قلعه به نام قلعه کمر مرج نامگذاری شده فقط بعد مسافت است زیرا روستای مرج با حدود ۳۰۰ متر فاصله از قلعه نزدیکترین روستا به قلعه می باشد .

منطقه پاقلعه شامل روستاهای :  کهنوج ، کوشه ( کیشه ) ، باب حیه ، افکوس ، مرج ، پیش اوستا ، سرخان و  ریسه  می شود .

 همین جا ذکر این نکته را  لازم می دانم که این وبلاگ ـ علی رغم اینکه اسمش روستای مرج است ـ متعلق به همه منطقه پاقلعه می باشد و دست همه متعلقان به این منطقه را به گرمی می فشارد و آماده معرفی و آگاهی دادن به همه می باشد .

بیاییم  همگی برای آبادانی و معرفی همه جانبه منطقه پاقلعه تلاش کنیم و این منطقه را با این همه جاذبه تاریخی و گردشگری ـ که دست کمی از میمند ندارد را ـ به همه معرفی کنیم و معتقد باشیم:

 " چو ایران نباشد تن من مباد "

معادن شهربابك :

... در سال 1318 ه.ش. عده اي در كوههاي پاقلعه ، در محلي غار مانند به تحقيق پرداختند.

آنها طول غار را 30 متر برآورد كردند ، اين محل غار مانند اثري از كوره هاي ذوب مس در گذشته بود ، اين آثار نشان مي دهد استخراج مس مر بوط به دوره هاي بعد از اسلام _ مخصوصاً دوره صفويه _ بوده ، مس استخراج شده بوسيله شتر به يزد حمل مي شده و در آنجا مورد استفاده قرار مي گرفته .

دوره تيموري ( تيموريان ) :

... اين لشكر خونخوار از شهربابك عبور كرده ... و به جرات مي توان گفت كه جنگهاي زيادي در اين منطقه روي داده است ... سنگ قبرها يي نظير تيدوئيه مرج  تنها آثار به جاي مانده از عصر تيموري تلقي مي شود.

نمونه سنگ نوشته قبرستان تيدوئيه  مرج  :

( هذاالقبر، المرحوم محمود بن محمد ، محمود حسين در تاريخ ماه مبارك رمضان ، اربع و سبعين و ثمانيه 874 هجري قمري )

عصر صفويه :

وجود تعداد زيادي سنگ قبر در روستاهاي اطراف از جمله گورستان تيدوئيه مرج كه تاريخ نقر آنها قرن 11 و 12 هجري قمري است نشان دهنده افزايش جمعيت در اين خطه در دوران صفويه است...‌‍[باكمال تاسف در حال حاضر] بيشتر اين سنگها توسط سوداگران اشيا عتيقه كه قبرها را جستجو مي كرده اند ، شكسته شده [و به غارت رفته اند ].

دوران پهلوي :

در سال 1322 هجري شمسي  حسين خان بچاقچي _ كه تحت تعقيب بود [ بعلت اسير كردن هيات آلماني مذاكره كننده با سردار نصرت در كرمان ] _ به كوههاي پاريز پناه برد و از آنجا به چنار ( در 30 كيلومتري شهربابك ) آمد و به مدت 40 روز اردو زد ، سپاه حسين خان مايحتاج خود را از مردم منطقه به زور مي گرفتند و فقط به احترام مهر علي فاتحي به مردم چنار كاري نداشتند و با آنها به احترام رفتار مي كردند ، اما سرانجام حسين خان چون پيوسته در تعقيب بود و به خصوص در اثر خستگي تفنگچيانش ، تسليم شد .

مشاهير شهربابك :

... حسن فارسي نژاد : در سال 1278 هجري شمسي در مرج متولد شد و يكي از خطاطان زبردست شهربابك و شاعري خوش ذوق با تخلص فارسي بود .