مرجي ها به نوشیدن دم کرده " بابونه " و " آلاله " علاقه دارند ، آنهادر بيشتر مواقع چاي خود را با هل ، دارچين ، قرنفل ، زنجبيل و ... مي نوشند ، این گیاهان که در زمره گیاهان دارويي قرار می گیرند به عنوان رژیم روزانه مردم مرج بسیار استفاده می شوند .
علاوه بر عادت به نوشیدن این دم کرده ها، مرجي ها با اطلاع از گرمی یا سردی مزاج گیاهان در مواقع و حالات مختلف از این گیاهان استفاده می کنند .
( اگر عمري باقي باشد و خداوند توفيق دهد قصد دارم گياهان دارويي منطقه را با خواص و طرز استفاده آنها با استناد به مطالب علمي و پزشكي گرد آوري كنم و در وبلاگ قراردهم ) .
روغن نباتی، ماکارونی و برنج موادی هستند که در سال های اخیر به خوراک مردم اضافه شده اند. اما این باعث نمی شود که آنها غذاهای سنتی خود را فراموش کنند. غذاهایی مانند " سیروبنه " که شاید راز سلامت مردم مرج را در خود داشته باشد.
" سیروبنه " از آب ، روغن "بنه " و نانی که در آن خرد می شود ، به دست می آید. ( " بنه " پسته وحشی است که در منطقه به وفور یافت می شود ، این پسته اگر کوبیده شود روغنی از آن به دست می آید که در " سیروبنه " استفاده می شود )
بیشتر غذاهاي مردم مرج را خوراک های مایع ، مانند آش ها و آبگوشت ها تشكيل ميدهد و همچنین خشک کردن گوشت به صورت " قرمه " در میان مرجيها رواج دارد. آنها همچنین از " کشک " و " اسپار " به عنوان تنها فرآورده های لبنی در فصل زمستان استفاده مي كنند.
آجيل محلي مرج " تلخو " نام دارد كه بر خلاف اسمش نمكين ، خوشمزه و مقوي است ، اين آجيل از مغز درخچه هاي "بش " ( بادام كوهي ) و همچنين " ارچن " ( بادام وحشي ) كه هر دو خودرو و ديمي بوده و در دشتها و كوههاي اطراف فراوانند به دست مي آيد بدين صورت كه پس از چيدن اين بادامها و خشك كردنشان آنها را مغز كرده و داخل ديگي پر از آب بر روي آتش مي گذارند و يكي دو بار آب آنرا خالي مي كنند ( چون مغزها تلخ هستند و با اين روش تلخي شان گرفته مي شود ) سپس آنها را مشابه تخمه آفتابگردان تفت مي دهند و نمك مي زنند .
نانهای محلی منطقه عبارتند از : نان کرنون(کرنو) ، نان تابه ( تاوه ) ، نان پشت تابه ای ، نان کماچ ، نان فتیر و نان زیر خلی .
